Tablice serii WOT (Otwock)

Otwock — siedziba starostwa powiatu ziemskiego o kodzie WOT — to ośrodek położony na południowy wschód od Warszawy, w bezpośrednim sąsiedztwie aglomeracji stołecznej. Trzyliterowa długość prefiksu jest charakterystyczna dla powiatów ziemskich, czyli jednostek samorządu obejmujących kilka gmin oraz centralne miasto powiatowe. Tablice z kodem WOT wydaje miejscowy wydział komunikacji w otwockim starostwie, działając w ramach systemu rejestracji obowiązującego w Polsce od 2000 roku.

Powiat otwocki słynie przede wszystkim z mikroklimatu sosnowych lasów wzdłuż doliny Świdra — region od końca XIX wieku rozwijał się jako uzdrowisko klimatyczne, a do dziś zachowała się tu charakterystyczna architektura drewniana w tzw. stylu świdermajer. Otwock pełni rolę lokalnego centrum administracyjnego, a okoliczne gminy są popularnym miejscem zamieszkania dla osób pracujących w stolicy. Region ciąży komunikacyjnie zarówno ku Warszawie, jak i ku Lublinowi, dzięki bliskości drogi ekspresowej S17.

Województwo mazowieckie pozostaje największym regionem Polski. Zajmuje 35 558 km² i liczy około 5,4 miliona mieszkańców, sąsiadując aż z siedmioma innymi województwami. Pod względem kulturowym szczególną rolę odgrywa Warszawa, pełniąca funkcję stolicy od 1596 roku po przeniesieniu siedziby królewskiej z Krakowa. Stare Miasto wpisane na listę UNESCO za jakość powojennej rekonstrukcji, Łazienki Królewskie, Wilanów oraz Muzeum Powstania Warszawskiego należą do najczęściej odwiedzanych miejsc w kraju. Należy pamiętać, że wyróżnik WOT dokumentuje wyłącznie miejsce pierwszej rejestracji pojazdu — auto z tym kodem może codziennie poruszać się w dowolnym mieście Polski oraz, dzięki swobodzie ruchu w Unii Europejskiej, także w pozostałych państwach wspólnoty, bez konieczności wymiany dotychczasowych tablic. Wielu właścicieli decyduje się zachować oryginalne tablice także po zmianie miejsca zamieszkania, ponieważ procedury wymiany rejestracji są fakultatywne. Samochody z tym prefiksem można dziś spotkać na trasach z Pomorza nad Morze Śródziemne i z powrotem, bez żadnych formalności granicznych.